Dzikość bez
kompromisów.

Przed wyjazdem bałem się, że off-trail to przesada dla kogoś, kto wcześniej chodził głównie po Tatrach. Sławek odbył ze mną długi telefon w czerwcu, prześledził moją kondycję i sprzęt, powiedział wprost co trzeba doszlifować. Na trasie przeprawa przez Rapaätno była najtrudniejszą chwilą wyjazdu — Sławek poprowadził nas przez nią spokojnie, krok po kroku. Wróciłem zmęczony i pewny, że pojadę znów.

Jechaliśmy w parze, baliśmy się że grupa nas „nie zaakceptuje". Grupa była 6-osobowa, kameralna, każdy szanował tempo innych. Najmocniej zapamiętaliśmy poranek pod Skierfe, gdy mgła nagle się rozeszła i zobaczyliśmy całą Rapadalen. Po wyjeździe wzięliśmy się za planowanie kolejnej wyprawy — tym razem Padjelanta.

Wybrałem Kungsleden jako pierwsze podejście do Laponii — chciałem sprawdzić czy w ogóle Skandynawia to dla mnie. Trasa była dobrze poprowadzona logistycznie, codziennie wiedzieliśmy gdzie biwakujemy, gdzie woda. Sławek konsultował każdą decyzję pogodową z prognozami z inReach. To dało mi spokój, którego nie miałbym jadąc sam.

Jestem po czterdziestce, biegam półmaratony, ale Sarek to inna liga niż wszystko, co znałam. Doceniłam że Sławek nie sprzedawał wyprawy jako „łatwej" — uczciwie powiedział mi w lutym, co muszę poprawić w kondycji do sierpnia. Po powrocie wiem, że ta uczciwość mnie tam dowiozła.